1. میز بیلیارد آمریکایی
میزهای بیلیارد آمریکایی نسبتاً کوچک هستند، با رنگ های سطحی متنوع (بسته به ترجیحات اتاق بیلیارد). توپها بزرگ هستند، در دو رنگ- (با قسمتهای رنگی کمتر) و تمام-رنگ (با قسمتهای رنگی بیشتر) موجود هستند. هر توپ از 1 تا 15 شماره گذاری شده است.
سبک بازی: به نه-توپ و هشت توپ سیاه-تقسیم میشود. از اولین توپ شروع کنید و به توپ نهم ضربه بزنید. بازیکنی که توپ نهم را وارد سوراخ کند برنده است. اگر بتوانید توپ های اعداد دیگر را پاس دهید و توپ 9 را در کیسه قرار دهید، برنده خواهید شد. فقط توپ را مستقیماً به توپ 9 پرتاب کنید و برنده شوید.
Black Eight زمانی است که اولین توپ بعد از ضربه سه راهی به جیب زده می شود، حتی اگر کت و شلواری باشد که خودتان ست کرده اید. بعد از اینکه رنگ اول نیم-رنگ شد، نیم-رنگ را بازی می کنید. بعد از اینکه اولین-پر رنگ شد، تمام-رنگی بازی میکنید. بعد از زدن همه کت و شلوارهایتان، در پایان هشت سیاه بازی می کنید. کسی که اول هشت سیاه را وارد سوراخ کند برنده است.
2. میز بیلیارد انگلیسی
میز بیلیارد انگلیسی بزرگتر است و رومیزی سبز دارد. توپ ها به رنگ کوچک و یکدست هستند که شامل قرمز (1 امتیاز)، زرد (2 امتیاز)، سبز (3 امتیاز)، قهوه (4 امتیاز)، آبی (5 امتیاز)، صورتی (6 امتیاز) و مشکی (7 امتیاز) هستند. میزهای بیلیارد انگلیسی عموماً برای مسابقات استفاده میشوند، بنابراین برای مؤسسات، مدارسی که نیاز به برگزاری رویدادهای بیلیارد در مقیاس بزرگ- یا باشگاههایی دارند که حرفهای بودن را دنبال میکنند مناسبتر هستند.
روش بازی: به زبان ساده، یک توپ قرمز و سپس یک توپ رنگی را بزنید. بعد از اینکه توپ های قرمز همه ضربه خوردند، آنها را به ترتیب زرد، سبز، قهوه ای، آبی صورتی تا سیاه بزنید، یعنی یک توپ بزنید. امتیاز بر اساس رنگ محاسبه می شود. برنده مشخص می شود که چه کسی بالاترین امتیاز را دارد!
در نتیجه، قوانین اصلی میزهای بیلیارد آمریکایی و میزهای بیلیارد انگلیسی متفاوت است. در بیلیارد آمریکایی، جریمه خطاها "هندبال" است، به این معنی که توپ نشانه را می توان آزادانه روی کل میز قرار داد. در مقابل، در بیلیارد انگلیسی، توپهای دستی را فقط میتوان در ناحیه D-شکل قرار داد که بسیار کوچکتر است. استخر آمریکایی به توپ اجازه می دهد تا بپرد، در حالی که استخر انگلیسی به توپ اجازه نمی دهد که میز را مستقیماً روی توپ هدف ترک کند.
